جمعی از بانوان معلم که عمدتا معلمان نهضت سوادآموزی مامور به خدمت در مناطق محروم و روستاهای بومهن و رودهن و دیگر مناطق صعبالعبور و محروم استان تهران بودهاند به علت عدم دریافت حقوق بیش از ۵ ماه دست به تجمع زدند.
این معلمان از ابتدای سال تحصیلی تنها ۲ ماه حقوق دریافت کرده اند و حدود ۵ ماه است که دریافت حقوق آنها به تعویق افتاده و دریافت خدمات رفاهی مانند بیمه، عیدی، سنوات و … به طور کامل نادیده گرفته شده است.
به گزارش جهاننیوز، این زنان اطلاع دادهاند که از سوی بخشهایی از آموزش و پرورش در صورت اعتراض تهدید به اخراج شدهاند.
یکی از این معلمان که نخواست نامش فاش شود گفت: “از بخشهای وابسته به آموزش و پرورش به مدیر مدرسهای که در آن تدریس می کنم تماس گرفته شده و از مدیر خواستهاند معترضان را جهت برخورد و حتی اخراج به آنها معرفی نماید.”
این زن معلم با بیان اینکه اغلب این معلمانی که حقوق دریافت نکرده اند در شرایط مالی بدی هستند و از معلمان نهضت سوادآموزی هستند که مامور به خدمت در مناطق محروم شدهاند، گفت: “کار در این مناطق به قدری شرایط سختی دارد که اغلب معمان آموزش و پرورش از تدریس در آن مناطق امتناع می کنند و حاضر نیستند به آن مناطق بروند.”
بخشهای وابسته به آموزش و پرورش که از لفظ آشوبگر برای این خانمها که تنها حق مسلم خود را مطالبه میکنند، استفاده میکنند و آنها را در صورت اعتراض به اخراج تهدید میکنند در واقع یک ناامنی اجتماعی به وجود میآورند.
آیا این موضوع با عدالت اجتماعی سازگار است که یک زن معلم که در یکی از سختترین حرفهها و در سختترین شرایط مشغول به کار است بعد از عدم دریافت حقوق ۵ ماه درصورت اعتراض، آشوبگر خطاب شود.
آیا وزیر آموزش و پرورش از این موضوع باخبر است و آیا اگر خود وی ۵ ماه حقوق دریافت نمیکرد دست به اعتراض نمیزد؟
